การทดสอบความต้านทานเชื้อไวรัสใบหงิกเหลืองมะเขือเทศแต่ละรุ่นระหว่างการปรับปรุงพันธุ์
การปรับปรุงพันธุ์มะเขือเทศให้มีความต้านทานโรคใบหงิกเหลืองมะเขือเทศเกิดจากเชื้อ Tomato Yellow Leaf Curt Virus (TYLCV) โดยนำลักษณะความต้านทานจากมะเขือเทศสายพันธุ์ป่า Solanum habrochailes มาผสมกลับ และคัดเลือกต้น ที่มียีนต้านทานหลักบนโครโมโซม 11 โดยใช้เครื่องหมายโมเลกุล 3 ตำแหน่งได้แก่ TG400, T0302 และ TG105A จนถึงรุ่น BCF2จากนั้นนำไปทดสอบความต้านทานต่อเชื้อ TYLCV สายพันธุ์นครปฐม เชียงใหม่ และ หนองคาย โดยให้คะแนนจากอาการของโรคทุกๆ สัปดาห์ เป็นเวลา 8 สัปดาห์ และตรวจสอบปริมาณเชื้อด้วยเทคนิค ELISA พบว่ามะเขือเทศสายพันธุ์ปา แสดงความ ต้านทานต่อเชื้อไวรัสทั้งสามสายพันธุ์ โดยมีค่าเฉลี่ยของการเกิดโรคสูงสุดไม่เกิน 0.3 และค่า ELISA ที่ต่ำแสดงว่าไม่เป็นโรค ส่วนมะเขือเทศลูกผสมรุ่น F, แสดงความต้านทานอยู่ในระดับสูงถึงปานกลาง โดยมีคะแนนการเกิดโรคอยู่ระหว่าง 0.73-1.5 แต่มะเขือเทศรุ่น BCF, กลับแสดงความต้านทานไม่ดีเท่ามะเขือเทศสายพันธุ์พ่อและลูกผสมรุ่น F, ในทุกพื้นที่ทดสอบ ซึ่งเป็นผลมาจากการคัดเลือกตำแหน่งยืนต้านทานหลักบนโครโมโซม 11 เพียงตำแหน่งเดียว ทำให้ยืนต้านทานรองหลุดหายไปดังนั้นจึงควรมีการรวมยืนต้านทานที่เกี่ยวข้อง เพื่อให้มะเขือเทศสามารถต้านทานต่อเชื้อ TYLCV ได้ในหลายพื้นที่ปลูกคำสำคัญ: มะเขือเทศ ไวรัสใบหงิกเหลืองมะเขือเทศ ยืนต้านทานโรคใบหงิกเหลืองมะเขือเทศ
