โครงการการจัดการเทคโนโลยีและนวัตกรรมเชิงบูรณาการจากไม้ผล / ประมง / ปศุสัตว์: ทางเลือกใหม่ให้เกษตรกรสวนยางพาราในเขตพื้นที่ริมแม่น้ำโขง

ในพื้นที่บริเวณลุ่มแม่น้ำโชง มีดินที่มีความอุดมสมบูรณ์ ฝนตกชุก สามารถปลูกยางพาราได้ผลดี อย่างไรก็ตามเกษตรกรมีทางเลือกได้น้อย และอนาคตของยางพาราไทยในตลาดโลกต้องแข่งขันกับยางสังเคราะห์ อุปสงค์ยางพาราไทยไม่เพิ่มขึ้น ขณะเดียวกันประเทศเพื่อนบ้าน เช่น เวียดนาม กัมพูชา และสปป.ลาว รวมทั้งประเทศนำเข้ายางพาราจากไทยรายใหญ่คือ จีน ได้ขยายพื้นที่ปลูกยางพารามากขึ้นเช่นกัน ทำให้ราคายางพารามีแนวโน้มต่ำลงทุกปี อนาคตไม่สดใสเท่าที่ได้คาดหวังไว้ ในขณะที่ประเทศไทยมีไม้ผลพันธุ์ดีมีคุณภาพเป็นที่ต้องการของตลาด เช่น ลำไย ลิ้นจี่ ทุเรียน กล้วย ส้มโอ ฝรั่ง มะพร้าวน้ำหอม เป็นต้น ทางด้านปศุสัตว์ เกษตรกรมีการเลี้ยงโดยทั่วไปเกือบทุกครัวเรือน เช่น ไก่พื้นเมือง ไกไข่ เป็ด สุกร รวมทั้งด้านประมงเกษตรกรมีบ่อและสามารถเลี้ยงปลาได้ตลอดปี เนื่องจากมีแหล่งน้ำที่ได้รับอิทธิพลจากแม่น้ำโขง สิ่งแวดล้อมทางภูมิศาสตร์ ทรัพยากร และกายภาพเหล่านี้ ถ้านำเทคโนโลยีใหม่หรือนวัตกรรมใหม่เข้ามาให้เกษตรกร ชาวสวนยางพารา ได้พัฒนาอาชีพให้มีประสิทธิภาพมากยิ่งขึ้น สามารถสร้างอาชีพเสริมที่ให้ผลตอบแทนได้มากขึ้น มีโอกาสที่จะเปลี่ยนจากการผลิตยางพาราเชิงเดี่ยวเป็นอาชีพอื่น หรือเป็นอาชีพเสริมให้เกษตรกรมีรายได้มากขึ้นได้